Heillaóskaskrá

ÍTR

Essei

Ottó B Arnar

Þrír frakkar hjá Úlfari

 

Brúskur hárstofa ehf

Danica sjávarafurðir hf

Ís og Ævintýri ehf

Ísfrost

Íþróttasamband Fatlaðra 

Landsamband Lögrelgumanna

Löndun ehf

Nonni Litli ehf

Orka ehf

Sálarransóknarfélag Reykjavíkur

SB Pípulagnir ehf

Skipakostur slf

Slólpi Gámar ehf

Stjörnuegg hf

Tannlæknastofa Theodórs ehf

Teiknistofan Tröð

Tösku og Hanskabúðin

Útfarastofa Íslands

Veislulist ehf

Vídd ehf

Wurt á Íslandi ehf

1961

Hlaut slæman skurð en vann samt yfirburðasigur

Eftir langvarandi velgengni og spennandi keppni datt þátttaka í Víðavangshlaupi ÍR nokkuð niður í byrjun sjöunda áratugarins. Sveifla sú varð sem betur fer tiltölulega skammvinn. En um tíma voru keppendur innan við tugur og þurfti næstum að grípa til ráða sem Helgi Jónasson frá Brennu lét sér detta í hug; að fara fremur í verkamannaskýlið við höfnina og ráða þar menn til að hlaupa heldur en láta Víðavangshlaupið niður falla.

Kristleifur kemur langfyrstur í mark 1961.Þannig mættu ekki nema átta keppendur til leiks árið 1961, þrír frá Knattspyrnufélagi Reykjavíkur (KR) og fimm frá Héraðssambandinu Skarphéðni (HSK), sem vann keppnina í þriggja manna sveit í fyrra og hitteðfyrra og gat unnið til eignar bikar, sem H. Benediktsson & Co. gaf til keppninnar fyrir um áratug.

Sveit Samvinnuskólans á Bifröst var handhafi Melavallabikarins, sem keppt var um í fimm manna sveitum, en starfsmenn íþróttavallanna í Reykjavík gáfu bikarinn í fyrra. Skólinn ætlaði að senda fimm keppendur í hlaupið, eins og í fyrra, en um síðir fengu þeir ekki fararleyfi vegna prófa í skólanum.

Þrátt fyrir mannfæðina var talið að án efa yrði hörkukeppni um bikarinn fyrir þriggja manna sveit. Bestur Skarphéðinsmanna sem hugðust halda honum og vinna til eignar var Hafsteinn Sveinsson en KRingar mættu með Kristleif Guðbjörnsson í broddi fylkingar. Hlaupið hófst og endaði í Hljómskálagarðinum eins og undanfarin ár og var um 3ja kílómetra langt.

Þetta fór á annan veg því auk þess sem Kristleifur hafði mikla yfirburði í hlaupinu þá skiluðu KR-ingarnir þrír sér í mark í fjórum fyrstu sætunum og unnu HBen-bikarinn því býsna léttilega. Agnar J Levý varð annar og Reynir Þorsteinsson reyndi að gera sigur KR þrefaldan en varð að láta undan undir lokin. Hafsteini tókst að kljúfa raðir KR-inganna með góðri frammistöðu á seinni helmingi hlaupsins og varð þriðji.

Veður var gott en hlaupafærið var ekki að sama skapi, því á leiðinni voru níu skurðir í Vatnsmýri sem hlaupararnir urðu að fara yfir. Kristleifur tók fljótlega forystu og hélt henni alla leiðina nema fyrst í garðinum. Agnar Levý fylgdi honum fast eftir að kalla allt hlaupið og það var ekki fyrr en er um 500 metrar voru eftir að hann varð að gefa sig. Þriðji KR-ingurinn, Reynir Þorsteinsson, hélt í þá lengi vel, en þegar langt var liðið á hlaupið tókst Hafsteini hins vegar að komast í þriðja sætið og halda því.

KR-ingar unnu því þriggja manna sveitina og hlaut bikar sem Hallgrímur Benediktsson stórkaupmaður gaf á sínum tíma. Var þetta í annað sinn sem KR vinnur þennan bikar, sveit félagsins vann hann einnig 1956. Sveit KR hlaut 7 stig en Skarphéðinn 14. Aðeins Skarphéðinn sendi fimm manna sveit og vann í fyrsta sinn Melavallarbikarinn.

KR-ingarnir sem unnu þriggja manna sveitakeppnina. Frá vinstri: Agnar Leví, Kristleifur Guðbjörnsson og Reynir Þorsteinsson.Skömmu eftir að hlaupið hófst í Hljómskálagarðinum tóku áhorfendur eftir því, að Kristleifur hálfféll við eftir að annar hlaupari hafði hlaupið á hann og virtist Kristleifur talsvert haltur fyrst á eftir.

„Já, ég varð fyrir áfalli,“ sagði Kristleifur við Tímann eftir að hann hafði sigrað með yfirburðum. „Reynir Þorsteinsson, félagi minn úr KR, steig á mig í þrengslunum í Hljómskálagarðinum. Einn gaddurinn í hlaupaskóm hans stakkst í hælinn á mér. Það var talsvert slæmt fyrst í stað en síðan dofnaði það og ég fann ekki svo mikið til, þegar líða tók á hlaupið.“ Kristleifur vildi sem minnst úr hælsárinu gera, en hann hafði fengið djúpan og ljótan skurð á hælinn, og varð að fara á læknavarðstofuna eftir hlaupið

Torfærur voru talsverðar á leiðinni, skurðir, girðingar og erfiðir mýrarkaflar. „Hlaupið var talsvert erfitt,“ sagði Hafsteinn eftir það og bætti við, „að minnsta kosti fyrir mann í lítilli æfingu,“. Ekki var það þó hægt að sjá á honum þegar hann kom í mark, enda oft hlaupið lengri vegalengd, svo sem frá Kambabrún til Reykjavíkur.

Sviplítið hlaup


Skemmtileg braut


Áhuga vantar stöðugt


Úrslitin 1961